Keurmerk
Keurmerk
hondenfokkers.
...Keurmerk Fokkers Goed Beter
Best
3 Sterren Bordje aan de Deur Certificering
PRTCN Kwaliteit en Garantie...
Door middel van het afgeven van
een "Keurmerk Fokker", willen een aantal organisaties het vanuit de fokkers, die
het goed voor hebben met hun dieren, naar de pupkoper toe, duidelijk maken dat een
fokker aan een aantal eisen voldoet..jpg)
Hoe dat werkt?
De fokker betaald eerst €150,00 en stuurt
daarna een vragenlijst in en vervolgens betaald deze € 50,00 per jaar
om een bordje van dit keurmerk op de voordeur te plakken.
Wij
zijn van mening dat wij méér te bieden hebben dan de gestelde eisen voor
deze keurmerken.
Het gegeven dat wij een gezin zijn met een fantastische hondenhobby, waarbij de
honden onderdeel zijn van het gezin, geeft een voorsprong op het uitgangspunt
van keurmerken, die de mogelijkheden open moeten laten voor uitgebreidere
hondenkennels om aan de door hen gestelde eisen te voldoen. Eisen die gesteld
worden aan buitenverblijven, het gescheiden worden van teefjes en reutjes of
eisen aangaande vergunningen, moeten enigszins haalbaar zijn, anders volgt er
geen keurmerk, maar ook geen verdienste voor de organisaties die de keurmerken
uitgeven. .jpg)
Zaken
als hoe gaat een fokker om met kinderen en hoe draagt hij dat over op zijn
honden of puppy's komen bij keurmerken niet aan de orde. Ons uitgangspunt van
het op laten groeien van pups met het
Bio Sensor Program komt al helemaal
niet aan de orde bij een keurmerk.
Wij
zijn niet tegen een keurmerk.
Een keurmerk is goed. De Parson Russell Terriër Club Nederland is al enige
tijd bezig met een certificering voor Parson-fokkers. Dat is een goede
ontwikkeling en hier staan wij wél achter, omdat hierdoor afspraken gemaakt
kunnen worden over zaken die 'ons' ras aangaan en waarbij het bordje aan de deur
niet gekocht is.
Keurmerkeisen.
Vragen die voor het verkrijgen
van een keurmerk van keurmerkaanbieders zoal van belang zijn, kunt u hieronder
door ons beantwoord zien.
Een greep uit de keurmerk vragenlijsten.
In huis en tuin. Om een indruk te krijgen [>>Zie hier]
Een eengezinswoning met voor en achtertuintje. [>>Zie hier]
Onze honden leven gewoon met ons in huis en zoals ieder mens betaamt, maken ook wij schoon wanneer wij dat nodig vinden. Wij zijn wel hondenliefhebbers, waarmee we bedoelen dat wij niet kijken naar een haartje of vlekje. Onze honden graven ook graag waardoor ze vaak vuil zijn, maar wij stoppen ze nauwelijks in bad of onder de douche, want het zijn honden en dat hoort er nu eenmaal bij. Wanneer wij een nestje hebbem dan worden de werpkist en het puppyverblijf een (groot) aantal keren per dag gereinigd. Uitwerpselen worden dan direct weggehaald. Het schoonmaakmiddel dat we hiervoor gebruiken is speciaal ontwikkeld voor dierenverblijven en kan ingezet werden tegen bacteriën en schimmels waar andere schoonmaakmiddelen niet geschikt voor zijn. [>>Zie hier]
Ja. Iedere hond heeft een eigen bench met een zachte ondergrond. Daarnaast liggen ze op de bank, op schoot of in onze nek als we even op de bank zitten. Ook buiten staat een bank met zachte bekleding voor de honden. [>>Zie hier]
Ja. Natuurlijk!
Ja. Natuurlijk!
Ja. Deze is ruim opgezet en wordt twee maal aangepast aan de omstandigheden waarin de pups leven. De eerste is aanpassing vind na ongeveer 3 weken plaats. Het eerste (lage) schot wordt dan verwijderd, zodat de pups heel langzaam hun horizon gaan uitbreiden. Bij de tweede aanpassing worde de voorste twee wanden van de werpkist weggehaald en het blijvende deel wordt uitgebreid met een grote loopren. [>>Zie hier]
Ja. Uitgebreid. Voor zowel de ouderdieren als de puppy's hebben wij veel tijd over. Zowel het wandelen, het spelen met de honden, maar ook aandacht voor nagels, vacht, gebit en psyche van onze honden hebben onze volledige aandacht. Opvoeding vindt bij ons iedere dag plaats. Wanneer wij een nestje hebben dan volgen wij de lijn van het Bio Sensor Programma. [>>Zie hier]
Onze honden worden een aantal keren per dag in het Hamersplatsoen uitgelaten. Een aantal keren 15 minuten en minstens 1 keer per dag minstens 45 minuten. Dit park ligt op een kleine 100 meter afstand van ons huis. Dagelijks spelen zij hier met verschillende rassen honden. Ook is dit park druk bevolkt met kinderen die ook de nodige aandacht geven aan de honden. In de warmere maanden zwemmen zij geregeld in de Vaartse Rijn die langs dit park stroomt. Een keer in de week maken wij een uitgebreide wandeling in een bos of langs de Lek. Hier kunnen de honden compleet "los". Hun jachtinstinct komt hier volledig tot zijn recht. Binnenshuis spelen wij iedere dag met verschillende atributen met onze honden. De meest populaire speeltjes blijven hierbij ballen in welke aard dan ook (GEEN VOETBALLEN!!, want anders rennen ze hier ook in het park achteraan) [>>Zie hier]
Nee. In ieder geval niet met een borstel. Wij trimmen de honden met een trim-mes, 1 of 2 maal per jaar in april en september. Ook gladharige honden moeten getrimt worden. Verder gebruiken we geregeld een 'borstelblok'
Nee. Zoals de meeste hondenrassen heeft ook de Parson een waakzin. Plotselinge veranderingen in een omgevingssituatie, zeker wanneer deze nieuw is, kan leiden tot 'aanslaan' . De mate waarin dat gebeurd is bij ons minimaal. Doordat wij de honden telkens remmen in hun reacties naar veranderende situaties raken ze gewend aan hoe de baas het ziet en berusten ze in de situatie.
Ja. De honden zijn enthousiast naar bezoekers toe. Wanneer bezoekers honden zijn, kan dit iets anders uitpakken natuurlijk. Het zijn nu eenmaal grote honden die hun territorium aan geen hond kwijt willen. Wanneer er een nestje is, dan is agressie vanuit de moederteef normaal. Dit geldt ook naar de hond die altijd al met haar samenwoonde. Zij verdedigd immers haar kroost tegen iedere prijs, naar vreemden toe. Ook hierin hebben wij onze honden naar onze tevredenheid ervaringen laten opdoen, zodat zij bezoekers (met onze aanwezigheid) goed accepteren bij de pups. [>>Zie hier]
Droogvoer. Fokker Adult. 2 maal per dag. Slechts 1 Keer in de week en alleen na een uitgebreide wandeling krijgen ze rauw rundvlees, lamshart of een stuk rauwe pens door hun eten heen.
Nee. Op dit moment bestaat er nog geen DNA-onderzoek bij Parsons. In de VS zijn er bij de Border Colli een aantal DNA-profielen bekend, waarbij men met hoge mate van zekerheid kan zeggen dat deze bepaalde erfelijke ziekte veroorzaken. In Nederland en omringende landen is er dus nog geen DNA-onderzoek voor honden. Wel wordt er in een aantal landen bij parsons bloed afgenomen en DNA profielen opgesteld voor controle van een nest ten opzichte van de opgegeven stamboomouders. Maar dus niet voor onderzoek naar erfelijke aandoeningen. Onze honden zijn wel getest op Patella-Luxatie. [>>Zie hier]
Ja. Altijd
De eerste 2 weken wil moederhond niet weg van de pups. Wanneer de moeder zelf vindt dat ze van de pups weg kan dan kan dat altijd. De pups zijn dan doorgaans een week of drie oud. De moeder gaat dan wat makkelijker van het nest weg en gaat dan ook weer mee wandelen (ook al is dat nog maar heel kort in die periode). De puppies leren dan ook dat er niet altijd een moederlijk vachtje of een tepel binnen bereik is. Vanaf de 7e a 8e week kan moeder het gefriemel aan de tepels echt niet meer verdragen. Ze zorgt hierbij dan ook wel dat ze uit de buurt blijft van de pups. Vanaf de 7e week lopen de pups bij ons ook geregeld los in de kamer. Dan blijft er voor moeders soms niets anders over dan hoog op de bank te klimmen en hebben de pups het nakijken.
Daar waar de teef het goed vindt. De eerste keer legt de teef nog geen link met een werpkist. Op de bank is voor ons geen probleem, ook al moeten we deze dan snel even prepareren. Wanneer alles dan klaar is wordt de famielie naar de werpkist gebracht. [>>Zie hier]
Ja. Met andere honden in huis en in het park. In de 8e week gaan ze iedere dag naar het park, waar zij andere honden ontmoeten.
Ja. Voor de pups is het meer dan voldoende. Er staan telkens andere speeltjes in de werpkist en loopren. Ook laten wij de pups op verschillende ondergronden lopen, snuffelen spelen (Bio Sensor Programma). Ze gaan mee in de auto, eerst stilstaand en later rijdend. Spelen in de tuin hoort natuurlijk ook tot de mogelijkheden.
Vanaf de allereerste dagen ruiken de pups hun huisgenoten. Dat is het begin van wat zij normaal moeten gaan vinden, maar natuurlijk ook verschillende luchtjes aan handen (Bio Sensor Programma) leren de pup wat mogelijk is om hen heen. Geluiden zoals een stofzuiger, een afzuigkap, muziek, spelende kinderen, een snurkende baas die zo nu en dan naast ze blijft slapen, zijn onderdeel van de socialisatie. De pups worden door andere mensen vastgepakt en na een paar weken spelen ze met hun broertjes en zusjes en andere honden.
.jpg)
