Spelen met een Parsonpup.
Een hond vindt niets leuker dan spelletjes doen. Zeker een Parsonpup. De functie hiervan is echter niet spelen om het spelen. Het belangrijkste is dat de pup en zijn baasje elkaar leren kennen. De pup heeft vlijmscherpe tanden en zal in het begin overal in happen. Zijn moeder zou de pup laten merken dat ze hier niet van gediend is. De baas moet dit ook ALTIJD laten merken. Hapt een pup bij het spelen in je kleren of in lichaamsdelen, schreeuw dan DIREKT,met een zo hoog mogelijke stem:.. AAAUUUWWW! en loop de kamer uit. Pas wanneer de pup (meestal na zo'n twintig seconden) wat anders is gaan doen, kun je verder spelen. Bijt de pup weer, dan herhaal je dit weer. De pup leert dat het spel dan voorbij is en zal na een aantal keren begrijpen dat dit veroorzaakt wordt door zijn of haar gebijt.
Voor wat betreft een Parson Russell is het goed om te weten dat wanneer je trekspelletjes doet met bijvoorbeeld een vlostouw of een bal aan een touw, dan mag een Parson eigenlijk nooit winnen. Dit zou het puppy een gevoel van dominantie kunnen geven over de baas, wat zeker bij een terriër niet wenselijk is. Alleen wanneer de pup neigt naar wat onzekerheid, of laat zien dat het erg onderdanig is, kun je ervoor kiezen om het af en toe eens een trekspelletje te laten winnen.
.jpg)


















